از سرودههاي اينجانب احمد رضوي
اين سحر بود و هواي لطفِ رحمان بر سرم
هـم نـسيـمِ رحـمتِ آيـاتِ قـرآن بر سرم
در فضـا نـورِ مـلائـك ديـدم و عرش خدا
بـوده هـر دم سـايـة اِعجـازِ فرقـان بر سرم
26/09/1389
------------------
علـم و حكمت، نور و رحـمت را خدا آورده است
هـم شفـابـخش و كـتـابِ رهنـما آورده است
ايــن كتــاب، از جــانب پيـغمبــرِ اُمّي رسيد
هـم فرودش بوده يكـجا، هـم جدا آورده است
شب عاشوراي حسيني 25/09/1389
---------------------
قرنها در قـافِ قرآن، غرق شد
راهِ حـق از راهِ باطـل، فرق شد
آتشي افـكنـد در قلبِ سليـم
نورِ حق در خانهها چون برق شد
03/10/1389، «قـ»رنها، «ر»اهِ حق، «آ»تشي، «نـ»ورِ حق = قرآن
---------------------
بـشنـو از آلِ نـبـي و صـادق حـق و وفـا
چار چيز است درك و فهم از جمله آياتِ خدا
عبارات از عـوام است و اشارات از خـواص
آن لطـائـف اوليـاء و اين حقـائـق انبيـا
05/10/1389
--------------------
در كتابِ آسماني، لحـظهها انديشه كن
يا تلاوت كردنِ آياتِ حق را پيشه كن
بـا تدبّـر، آيتـي را گـر قـرائت ميكني
بـهـرة وافر نصيبت ميشود، انگيزه كن
شب عاشوراي حسيني 25/09/1389
اینجانب احمد رضوی دانشجوی کارشناسی ارشد رشته علوم قرآن و معارف حدیث در دانشگاه بين المللي مصطفي (جامعة المصطفی العالمیة) نمایندگی مشهد مقدس نویسنده و صاحب امتیاز وبلاگ هستم.