قـافِ قـرآن، قـلبِ پـيـغـمبـر بُوَد 

راي قــرآن، رهــرو و رهــبــر بُوَد

آي آن، آياتِ حق را آيتي است 

نــور و نــار، از نـونِ قـرآن بـر بُوَد

03/10/1389 ، «نور و نار» (بهشت و جهنّم) ، «بر بُوَد» (برآيد).

------------------

ارزشِ قـرآن بـه آياتِ جلي است 

نام و اوصافش همه، يادِ علي است

ذكـر و تنزيل و مُبيـن است و عظيم 

هم بشيـر است و نذيـر است و كريم

رحـمت و نـور و صـراطِ مـسـتـقـيـم 

نعـمت و روح و كتـابي بـس حكيـم

يـادِ حـق در جـمـلـه آيـاتـش بُـوَد 

نـامِ حــق در روح و در ذاتـش بُـوَد

30/09/1389

--------------------

دردِ مـا را مـي‌دهـد درمـان، كلام ذوالجلال 

هم به انسان مي‌دهد فرمان، كلام ذوالجلال

چشمـة علـم و بهـار قـلب‌ها، حبـل المتين 

ناصـح است و معدن ايمان، كلام ذوالجلال

05/10/1389

-------------------

نـورِ حق، در جـمـله آياتـش تجلّي مي‌كند 

در كتابـش، اين خداوندست تحدّي مي‌كند

مثلِ قرآن، در جهان، آوردنش ممكن نبود 

گـرچـه «الفيل» آمـد و آيـه تلقّي مي‌كند

شب عاشوراي حسيني 25/09/1389