تبليغ

من از بيگانگان هرگز ننالم                    كه با من هر چه كرد آن آشنا كرد

-----

هفت دوزخ چيست؟ اخلاق بدت                          هشت جنّت چيست؟ اَعمال خودت

حشر تو بر صورت اَعمال تو است              هرچه بيني نيك و بد، اَحوال تو است

جملة اخلاق و اوصاف، اي پسر               هر زمان گردد مُمثَّل در صُوَر

گاه نارت مي‌نمايد، گاه نور                     گاه دوزخ، گه جنان و گاه حور

لاله و گل‌ها و ريحان و سمن                 جمله طاعات است و اخلاقِ حَسَن

حور و غلمان، جملگي اوصاف تو است                    مهر و مه روح است و قلب صاف تو است

قصر مرواريد و ذرهاي ثمين                   شد دل پُر نور تو اي مرد دين

-----

فردا كه زوال شش جهت خواهد بود                      قدر تو به قدر معرفت خواهد بود

در حُسن صفت كوش، كه در روز جزا                    حشر تو به صورت صفت خواهد بود

فردا كه به محشر آيد زن و مرد               از بيم حساب، روي ها گردد زرد

من عشق تو را به كف نهم، پيش برم                    گويم كه حساب من از اين بايد كرد

----

بند بگسل، باش آزاد اي پسر                  چند باشي بند سيم و بند زر

گر بريزي بحر را در كوزه‌اي                  چند گنجد قسمت يك روزه‌اي

كوزة چشمِ حريصان پُر نشد                   تا صدف قانع نشد پُر دُرّ نشد

---

اسب همّت سوي آخور تاختي                 آدمِ مسجود را نشناختي

در دلم بود كه آدم شوم، اما نشدم                         بي خبر از همه عالَم شوم، اما نشدم

هجرت از خويش كنم، خانه به محبوب دهم                         تا به اسماء معلّم شوم، اما نشدم

آرزوها همه در گور شد اي نفس خبيث                  در دلم بود كه آدم شوم، اما نشدم

مرغان همه بشكستند قفس را و پريدند                   من در قفس افتاده به خود تار تنيدم

---

تكيه بر جاي بزرگان نتوان زد بگزاف                     مگر اسباب بزرگي همه آماده كني

----

نه هركه به صورت نكو است                  سيرتِ زيبا در او است

تن آدمي شريف است به جان آدميت                     نه همين لباس زيباست نشان آدميت